Profvoetballers openlijk over hun geloof

Verschillende media schreven er de laatste tijd over! God is terug in de kleedkamers van de profvoetballers, in het buitenland maar zeker ook in ons land.

Zo meldde Wout Weghorst onlangs: ‘God heeft me veel kracht en energie gegeven.’ En Gjivai Zechiël, onlangs international geworden, vertelde weinig wensen te hebben, ‘als ik maar op het veld kan staan en God kan groot maken, dan ben ik al blij.’ Beiden zijn geen uitzondering op het het profvoetbalveld. Meerdere spelers tonen in woord en gebaar dat ze zich door het christendom gedragen voelen. Iets dat overigens ook voor de islam geldt.

Zowel bij het Nederlands elftal als bij verschillende voetbalclubs zijn er ook groeiende groepen die samen bidden. Een van de initiatiefnemers daartoe was Cody Gakpo. ‘De kracht van God stroomt door mij via de Heilige Geest, daardoor mag ik telkens op het veld staan’, zei Quinten Timber tegen de schrijvende pers. Daarop aanvullend: ‘Goed doet Zijn werk’ doelend op de verdubbeling van het aantal spelers in de gebedsgroep.

Quinten – maar ook zijn broer Jurriën – kreeg het geloof van huis uit mee. Samen lieten zij zich tot vreugde van hun moeder enkele jaren geleden dopen. Zij had hier nooit openlijk op aangedrongen, maar bad en vastte er wel in stilte voor. En waar Timber geregeld binnen- en buitenlandse preken beluistert, post Jurriën regelmatig Bijbelteksten op social media.

Oud-prof Bert Konterman vindt het opvallend hoe openhartig de huidige generatie profvoetballers is over het geloof. In zijn tijd – jaren negentig van de vorige eeuw – paste uitkomen voor je geloof niet in de macho voetbalwereld. Hij was destijds een van de weinigen die er wel voor uit kwam. Maar nu zijn het toch vooral voetballers van kleur die voor hun geloof uitkomen. Niet verbazingwekkend is dan ook dat de migrantenkerken juist meer bezoekers trekken. Daar lijken ze anderen te willen inspireren om ook te geloven. Zij zijn daar een stuk vrijer in.

De huidige generatie religieuze profvoetballers wil elkaar bemoedigen en behoeden voor gedrag dat niet strookt met hun geloof. Zo zette de Belgisch international Jérémy Doku een filmpje online waarin te zien was hoe hij bij een hotel in Dubai de receptie verzocht op twee aparte bedden. Jérémy en zijn vriendin waren nog niet getrouwd.

En oud-Ajaxied Jeffrey Sarpong zette met anderen het platform Ballers in God op. ‘Het is prettig om met mensen te praten die in dezelfde wereld zitten en hetzelfde geloof hebben. Er wordt vaak vergeten dat profvoetballers ook gewoon mensen zijn met emoties, gevoelens en mentale problemen. Ze zien je als een ster en een held maar juist dan is het verleidelijk om een masker op te zetten. Dichtbij jezelf en bij God blijven helpt je dan.’ Het platform kent nu drie groepen van elk zo’n tien spelers die in het Nederlands, Engels en Frans met elkaar praten over het geloof, voetbal en het leven. ‘We houden elkaar een spiegel voor en putten kracht uit Bijbelteksten.’

Het WK-voetbal afgelopen zomer was wellicht het WK waar het geloof meer dan ooit zichtbaar was. Spelers, coach en temleiding uit Ghana hielden na een wedstrijd een gebedssessie op het veld. Hun doelman bad: ‘Hemelse Vader, wij danken U voor de vreugde van sport en internationale competities. Zegen onze spelers en alle teams die deelnemen aan het WK. Bescherm de spelers tegen blessures, geef hun kracht en wijsheid op het veld en bevorder sportiviteit onder de deelnemers. Breng de fans samen in vrede en feestvreugde.’ En de Duitse en Curaçaose ploeg vormden na afloop samen een gebedskring. ‘Het gaat naastenliefde, vrede en dankbaarheid. Dit zijn de waarden die we de wereld willen laten zien.’

Ook theoloog Alain Verheij ziet de tijden veranderen. ‘Het geloof is niet meer iets saais en bekrompen, het is zelfs hip geworden. Niet alleen profvoetballers, ook Instagraminfluencers en Tiktokkers bekeren zich en strooien Bijbelteksten rond. En waar Jezus op een ezel rondreed, rijden voetballers nu in een Lamborghini.’ Sarpong hierover: ‘Je mag jezelf best belonen als je daar hard voor hebt gewerkt, zolang je maar niet uit het oog verliest waar het om draait. Je vertegenwoordigt Jezus, niet alleen met doelpunten maar ook met je levensstijl. Stel jezelf vragen: waar leidt dit toe? Helpt het me als voetballer, maar vooral: helpt het me als mens, als dienaar van de Heer?’

Kortom, voetballers en hun geloof: het is absoluut niet nieuw, maar opvallend is dat geloof zowel op het WK als in de nationale en internationale competities niet alleen individueel wordt beleefd, maar ook in groep en als manier van verbinding met de tegenstander.